Klaas Vriend was één van de steunpilaren in het Hollandia dat in 2007/2008 de zondagtitel greep. De toenmalig leider van de Hoornse formatie koos vorige zomer voor het avontuur bij Spakenburg, maar keert na één seizoen terug naar Hollandia. ,,Ik ben ervan overtuigd dat ik - in een ander spelsysteem en indien ik het vertrouwen zou hebben gekregen - ook voor dit Spakenburg belangrijk geweest zou kunnen zijn", kijkt Vriend terug. ,,Het niveau van Hollandia heb ik hier ook niet kunnen laten zien. Dat heeft vooral met vertrouwen te maken." Hoofdklasse.org sprak met hem over het succes van Hollandia, zijn teleurstellende seizoen bij Spakenburg, de Topklasse en het combineren van zijn werk als advocaat met spelen op het hoogste amateurniveau.

Wat maakte het Hollandia van 2007/2008 zo sterk, wat was jullie kracht?
in het Hollandia van 2007-2008 zaten gewoon heel veel goede voetballers. Wat ons dat seizoen "top" maakte, was dat het daarbij een enorm hecht collectief was. Als ploeg waren we volledig op elkaar ingespeeld en iedereen vulde elkaars goede en slechte punten aan. Er zat enorm veel voetbal en automatismen in die ploeg. Als we onze dag hadden konden we een tegenstander met ons positiespel en vroeg "druk zetten" volledig domineren. Echt een genot om in te spelen. Helaas misten we in de allesbeslissende return van het algehele kampioenschap tegen Lisse door schorsingen en blessures vijf (!) basisspelers, waardoor we uiteindelijk - na de uitwedstrijd gewonnen te hebben - de algehele amateurtitel misliepen. Het was desondanks echter een onvergetelijk seizoen...


Wat zorgde ervoor dat jij persoonlijk zo goed rendeerde in het elftal?
Persoonlijk functioneerde ik zo goed, doordat de trainer (Ron v/d Gracht) volledig de nadruk legde op de kwaliteiten en kracht van de spelers. Daardoor speelde iedereen met veel zelfvertrouwen en spelvreugde. Ieders minpunten moesten worden "gecamoufleerd" door de sterke punten van andere ploeggenoten. Naast me had ik in Kees Stavenuiter een topverdediger staan. Dat was een "beest" in de duels... Ook de andere verdedigers konden achterin goed "één op één" spelen. Voor mij betekende dat dat ik de opbouw kon verzorgen en in balbezit kon doorschuiven naar het middenveld. Ik werd dus benut op mijn kwaliteiten en was op die manier een meerwaarde voor de ploeg. Ook op het moment dat we de bal verloren schoof ik vaak snel door naar het middenveld om daar druk te zetten. We zetten vaak zoveel druk op het middenveld van de tegenstander dat die moeite had de bal goed voorin te krijgen. De verdediging werd daardoor als het ware ontlast. Door die speelwijze kregen we dat seizoen zeer weinig doelpunten tegen.

Dit seizoen presteert Hollandia vrij wisselvallig. In hoeverre volg jij de club nog en waar wijt je die wisselvalligheid aan?
Ik heb Hollandia dit seizoen heel weinig zien voetballen. Dat komt omdat ik oktober jl. een huis heb gekocht en daarmee ivm verbouwing naast mijn werk en voetbal het afgelopen half jaar enorm druk ben geweest. Ik heb dus ook geen verklaring voor hun wisselvalligheid van dit seizoen. Omdat ik nog veel vrienden bij de club heb, heb ik het uiteraard wel op de voet gevolgd. Ze staan op dit moment op een "play-off plek" voor de topklasse. Hopelijk gaan ze het redden.

Je werd destijds gepresenteerd als de nieuwe leider voor de defensie. Waar wijt je het aan dat je die hooggespannen verwachtingen niet hebt weten in te lossen? Is dat een kwestie van pech, blessures of andere zaken?
Mijn periode bij Spakenburg is niet geworden wat ik er van had verwacht. Feit is, dat ik door de technische commissie en de toenmalige trainer naar Spakenburg ben gehaald met een bepaalde speelwijze in het hoofd. Het was de bedoeling dat er attractief en aanvallend voetbal gespeeld zou worden. Als inschuivende meevoetballende verdediger zagen ze daarin voor mij een belangrijke rol weggelegd. Dit als het ware in het verlengde van de manier waarop we met Hollandia speelden..
Andre Paus hanteert echter een systeem met achterin vier man op lijn. Als de tegenstander met twee spitsen speelt - wat vaak het geval is - moeten de twee centrale verdedigers puur in de mandekking spelen. Niet de centrale verdedigers, maar de backs schuiven in dat systeem door. Als mandekker komen mijn kwaliteiten nu juist niet tot hun recht. Zo beredeneerd, komt het erop neer dat de positie zoals ik die bij Hollandia invulde, bij Spakenburg niet bestaat. Je zou dus achteraf kunnen zeggen dat de trainerswissel niet goed voor me heeft uitgepakt. Ik ben ervan overtuigd dat ik - in een ander spelsysteem en indien ik het vertrouwen zou hebben gekregen - ook voor dit Spakenburg belangrijk geweest zou kunnen zijn. Maar dat is nu eenmaal voetbal. Iedere trainer heeft nu eenmaal zijn eigen visie en spelopvatting. Dat moet je respecteren. En je moet eerlijk zijn, het niveau van Hollandia heb ik hier ook niet kunnen laten zien. Dat heeft vooral met vertrouwen te maken. Als je elke training tien ballen in de kruising schiet, stelt de trainer je echt wel op. Uiteindelijk moet je daarom toch altijd naar jezelf kijken. Als je naar een club als Spakenburg gaat, weet je dat er veel concurrentie is. Dan moet je niet zeuren als het zo loopt en gewoon je schouders eronder zetten. Hoewel het niet altijd even makkelijk is, heb ik dat gedaan en zal ik dat tot het einde van het seizoen ook blijven doen. Op die manier probeer ik toch een positieve bijdrage te leveren aan het team.

De tweede Derby van het seizoen nadert. Normaal gesproken zal André Paus niet van zijn opstelling afwijken, waardoor je vermoedelijk niet speelt. Valt dat je zwaarder dan bij reguliere competitiewedstrijden, juist omdat het de Derby is? En hoe heb je de eerste Derby ervaren?
Hoewel ik de eerste derby slechts als wisselspeler heb meegemaakt, was het toch mooi om mee te maken. Je beleeft de sfeer toch van binnenuit. Die spanning en het verwachtingspatroon dat de derby met zich meebrengt, heb ik zoveel mogelijk proberen op te snuiven. De beleving bij de mensen is zo intens... Dat moet je meegemaakt hebben om te kunnen begrijpen. Omdat we die wedstrijd ook nog eens wonnen, was het na de wedstrijd groot feest in de sporthal. Fantastisch!
Waarschijnlijk zal ik de komende derby weer niet spelen. Omdat ik me daar inmiddels op heb kunnen instellen, is dat geen al te grote teleurstelling meer. Het is nu eenmaal niet anders. Ik verwacht trouwens dat het weer een spektakel zal worden. De belangen zijn namelijk enorm groot. Als wij winnen, kan het nog een prachtig slot van de competitie worden. In dat geval zie ik ons nog kampioen worden. Als we gelijk spelen of verliezen is het gebeurd. Het is overigens de vraag of ik er überhaupt bij kan zijn aanstaande zaterdag. Mijn opa is deze week overleden en waarschijnlijk zal hij vrijdag of zaterdag begraven worden... Mijn hoofd staat op dit moment dus niet echt naar voetbal. Hoe mooi die derby ook is voor een voetballer, uiteindelijk blijft het toch bijzaak.

Waarin zit het verschil tussen Hollandia en Spakenburg?
Bij Hollandia gaat het er toch allemaal wat gemoedelijker aan toe dan bij Spakenburg. Bij Spakenburg is het meer een "moeten". Dit zie je soms in wedstrijden van Spakenburg ook terug in het spel van de ploeg. Heeft toch een beetje met de "druk" van de achterban te maken... Aan de andere kant is de achterban juist een van die dingen die Spakenburg een fantastische club maken. Gemiddeld zitten er pakweg 1500 mensen op de tribune. Als die achter de ploeg gaan staan, is het echt een "twaalfde man"... Verder hebben beide clubs gemeen dat er heel veel fijne mensen om de ploeg heen hangen. Ik heb enorm veel bewondering voor de betrokkenheid en inzet van die mensen. 

Je hebt zowel de zaterdag- als de zondaghoofdklasse ervaren. Waarin zit volgens jou het voornaamste verschil?
Het verschil tussen de zaterdag- en de zondag hoofdklasse is qua voetbal vooral dat over het algemeen "op zaterdag" fysieker wordt gespeeld. Het spel van veel ploegen is daar feitelijk toch gebaseerd op veel strijd, opportunisme en de ingevingen van bepaalde spelers. Wat dat betreft kun je het denk ik vergelijken met het voetbal uit de Jupiler Leaugue..
Ik heb het idee dat er "op zondag" meer aandacht wordt besteed aan het positiespel en dat er wat "verzorgder" wordt gespeeld. Maar uiteraard verschilt dat ook van club tot club. Verder is de sfeer op zaterdag niet te vergelijken met die op zaterdag. Op zaterdag komen gemiddeld veel meer toeschouwers op de wedstrijden af.

Je kondigde al geruime tijd terug je vertrek aan. Sindsdien is je nieuwe club nog niet bekend geworden. Wat kun je over je sportieve toekomst zeggen?
Al in januari heb ik aangegeven bij Spakenburg te willen vertrekken. Als voetballer zijnde wil je spelen en ik heb geen zin om nog een jaar vier keer in de week naar Spakenburg te rijden om op de bank te zitten. De mensen bij Spakenburg konden dit ook begrijpen. Ik heb zeker geen spijt van mijn overgang naar Spakenburg. Ik zou waarschijnlijk pas echt spijt hebben gehad als ik de overstap niet had gemaakt. Ik wilde immers altijd nog eens een kijkje nemen in de top van het zaterdagvoetbal.. Ik wens de club het allerbeste in de topklasse volgend jaar. De afgelopen tijd is er aardig wat interesse geweest van andere clubs. Het is toch leuk om te merken dat de mensen niet zijn vergeten dat je aardig kunt voetballen. Uiteindelijk heb ik er toch voor gekozen om terug te gaan naar Hollandia. Daar heb ik toch het beste gevoel bij. Ik heb daar nog veel vrienden, ken nagenoeg iedereen bij de club en heb het er altijd fantastisch naar mijn zin gehad. Bovendien werk ik in Hoorn, dus qua reistijd is het ook ideaal. De ploeg blijft daar nagenoeg intact en ik heb er vertrouwen in dat ik daar weer een mooie periode tegemoet ga. Hopelijk in de topklasse, maar mocht dit niet het geval zijn, dan maar via eerst nog een jaartje hoofdklasse.

Wat verwacht je van de Topklasse?
Feitelijk blijft de topklasse gewoon het hoogste amateurniveau. In die zin verschilt het niet veel van de huidige hoofdklasse. Wel verwacht ik dat het niveau door de "samensmelting" van de verschillende afdelingen hoger zal komen te liggen. Ook de sfeer en publieke / media belangstelling zullen naar mijn mening toenemen. Bovendien worden er 30 wedstrijden gespeeld. Met het voorgaande zal de omzet van de clubs gaan stijgen. Sommige clubs zullen in de (nabije) toekomst wellicht ook vaker / overdag gaan trainen, waardoor we feitelijk met semiprofs te maken krijgen. Maar die ontwikkeling is met het legaliseren van spelerscontracten via het opzetten van "stichtingen" natuurlijk eigenlijk al een tijdje aan de gang...
Ik verwacht echter ook dat bepaalde clubs door de toenemende kosten in de problemen zullen komen. Dit zal zich met name voordoen indien de economie niet aantrekt en clubs (blijven) "worstelen" met het aantrekken van sponsorgelden. Verder zullen zich ongetwijfeld allerlei kinderziektes voordoen. Uiteindelijk zullen alleen de gezonde clubs van de topklasse profiteren.

Heeft je beroep als advocaat invloed op je bestaan als hoofdklasse-voetballer? Zorgt het bijvoorbeeld voor problemen met trainen, of ben je respectvoller dan spelers met een ander beroep? Kijken medespelers anders tegen je aan vanwege je advocatenbestaan?
In het dagelijks leven ben ik inderdaad advocaat. Ik werk bij Loomans advocaten in Hoorn en wij richten ons vooral op dienstverlening voor het MKB. Een enkele keer moet ik een training laten schieten, maar op zich is het (nog) prima te combineren. Het is soms wel enorm druk, maar de afwisseling tussen mijn werk en het voetbal ervaar ik als enorm verfrissend. Het zijn twee totaal verschillende werelden. Als ik een drukke dag op mijn werk heb gehad, is het heerlijk om in de avond met iets totaal anders bezig te zijn. Je maakt je kop er lekker leeg van. Wel zijn het lange dagen, omdat ik uit mijn werk meteen doorrijd naar Spakenburg. Maar daar kies je voor. Als je iets wilt bereiken, komt dat nu eenmaal niet vanzelf...
Ik heb niet het idee dat spelers anders tegen mij aankijken omdat ik advocaat ben. Waarom zouden ze? In zal iemand in ieder geval ook niet beoordelen om wat voor werk hij doet. Ik probeer mijn tegenstanders met respect te behandelen, maar dat heeft meer met mijn persoonlijkheid te maken dan met mijn beroep. Sommige jongens maken je dat alleen niet gemakkelijk.. haha. Maar als het nodig is ben ik ook geen lieverdje hoor. Ik ben niet op mijn mondje gevallen...
Bron: hoofdklasse.org